Από την Αθήνα
στο Σούνιο

Η Νότια ακτή της Αττικής και το Σούνιο

Το λεκανοπέδιο της Αττικής, στο οποίο μεγαλώνει η Αθήνα, απλώνεται στη νοτιοανατολική άκρη της Στερεάς Ελλάδας. Είναι μια μεγάλη χερσόνησος με σχήμα τριγώνου. Νότιο άκρο της είναι το φημισμένο ακρωτήριο Σούνιο.
Είναι μια από τις πιο προνομιούχες γεωγραφικά και κλιματικά περιοχές. Δεν είναι τυχαίο ότι κατά την αρχαιότητα ήταν το λίκνο του μεγάλου Αθηναϊκού πολιτισμού.
Κλείνεται από τέσσερα βουνά. Την Πάρνηθα βόρεια, την Πεντέλη βορειοανατολικά, τον Υμηττό ανατολικά και το Αιγάλεω δυτικά. Ανάμεσα τους ανοίγονται τα περάσματα για τους δρόμους που οδηγούν δυτικά στην Πελοπόννησο, βόρεια στην Κεντρική και Βόρεια Ελλάδα και ανατολικά στην ανατολική ακτή της Αττικής, που βρέχεται από τον Νότιο Ευβοϊκό Κόλπο. Η νότια ακτή μέχρι το ακρωτήριο Σούνιο βρέχεται από τον Σαρωνικό Κόλπο.

Ο Ευβοϊκός Κόλπος είναι ένα μακρόστενο κανάλι που χωρίζει τη Στερεά Ελλάδα από την Εύβοια. Έχει μήκος 98 ναυτικά μίλια και στο μέσο του, στην Χαλκίδα, χωρίζεται από τον στενό πορθμό του Ευρίπου σε Βόρειο Ευβοϊκό και Νότιο Ευβοϊκό Κόλπο.
Ο Σαρωνικός κόλπος απλώνεται ανάμεσα στις ανατολικές ακτές της Πελοποννήσου και τις νότιες ακτές της Αττικής. Η είσοδός του έχει άνοιγμα 27 ναυτικά μίλια και η απόσταση μέχρι τον μυχό του στον Ισθμό της Κορίνθου είναι 44 ναυτικά μίλια. Ένας άλλος μυχός δημιουργείται στον κόλπο της Ελευσίνας. Στις ακτές σχηματίζονται πολλοί όρμοι και κόλποι. Κοντά τους υπάρχουν πολλά νησιά και νησίδες.

Ένα από τα προνόμια της Αθήνας είναι ότι βρίσκεται κοντά στη θάλασσα. Στις παραθαλάσσιες περιοχές της Αττικής υπάρχουν ωραίες παραλίες με αμμουδιές, ενώ προσφέρονται όλες οι τουριστικές ανέσεις. Έτσι, η επίσκεψη στην Ακρόπολη και τα άλλα αξιοθέατα μπορεί να συνδυαστεί με θαυμάσιες διακοπές.

From Athens to Sounion

Η νότια ακτή της Αττικής είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη πολεοδομικά και τουριστικά, κυρίως το πρώτο τμήμα της από τον όρμο του Φαλήρου μέχρι την Βουλιαγμένη. Η απόσταση από την Αθήνα μέχρι το Σούνιο είναι 69 χλμ.
Υπάρχουν μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες πολυτελείας, ξενοδοχεία όλων των κατηγοριών, βίλες και διαμερίσματα για ενοικίαση. Επίσης, εστιατόρια, ταβέρνες, καφετέριες και κέντρα για νυχτερινή διασκέδαση. Πολλά είναι κοντά ή δίπλα στη θάλασσα.
Μέχρι την Βουλιαγμένη τα παραλιακά προάστια είναι το ένα μετά το άλλο. Πολλές παραλίες με αμμουδιά είναι άριστα οργανωμένες για άθληση και αναψυχή. Υπάρχουν, επίσης, μαρίνες για σκάφη αναψυχής.

Μετά την Βουλιαγμένη οι οικισμοί είναι λιγότεροι, σε κάποια απόσταση ο ένας από τον άλλο. Η ακτή αλλού ψηλώνει σχηματίζοντας μικρούς όρμους και λιμανάκια και αλλού χαμηλώνει με μεγάλες αμμουδιές.

Στη νότια ακτή της Αττικής μπορούμε να πάμε με λεωφορείο και τραμ. Τα αστικά λεωφορεία συνδέουν τα παραλιακά προάστια μέχρι την Βάρκιζα. Από κει και μέχρι το Σούνιο πηγαίνουμε με υπεραστικό λεωφορείο (ΚΤΕΛ Αττικής).
Το τραμ έχει τρεις γραμμές. Η μία από το Σύνταγμα φτάνει στην παραλία του Έδεμ, στο Παλαιό Φάληρο, και συνεχίζει δυτικά μέχρι το Νέο Φάληρο, όπου μπορούμε να πάμε και με το μετρό που συνδέει την Αθήνα με τον Πειραιά.
Η άλλη γραμμή του τραμ από το Σύνταγμα φτάνει, επίσης, στην παραλία του Έδεμ και συνεχίζει ανατολικά. Περνάει από το Παλαιό Φάληρο, τον Άλιμο, τον Άγιο Κοσμά, το Ελληνικό, την Γλυφάδα και τερματίζει στην Βούλα.

Η τρίτη γραμμή του τραμ διατρέχει την παραλία από την Βούλα μέχρι το Νέο Φάληρο και αντίστροφα.

Ο όρμος του Φαλήρου απέχει 11 χλμ από την Αθήνα. Βρίσκεται κοντά στον Πειραιά ανάμεσα στην Πειραϊκή χερσόνησο δυτικά και την ακτή του Παλαιού Φαλήρου ανατολικά. Εδώ καταλήγουν οι περιοχές της Καστέλλας, του Νέου Φαλήρου, της Καλλιθέας, της Αμφιθέας και του Παλαιού Φαλήρου.

Στην αρχαιότητα, μέχρι τον 5ο αιώνα πΧ ο Πειραιάς ήταν νησί και η θάλασσα κάλυπτε μεγάλο μέρος προς το εσωτερικό. Ένα τμήμα του σημερινού Νέου Φαλήρου και του Πειραιά ήταν τέλμα. Ονομαζόταν Αλίπεδον.
Στη δυτική ακτή του σημερινού Παλαιού Φαλήρου υπήρχε ο αρχαίος δήμος Φάληρον. Το λιμάνι του ήταν το μοναδικό της Αθήνας σ’ αυτή την πλευρά του Σαρωνικού κόλπου μέχρι να αρχίσει να χρησιμοποιείται ο Πειραιάς τον 5ο αιώνα πΧ. Ο δρόμος που συνέδεε το αρχαίο Φάληρον με την Αθήνα υπήρχε μέχρι να κατασκευαστεί η λεωφόρος Συγγρού και προστατευόταν από το Φαληρικόν Τείχος.
Από το Φάληρο καταγόταν ο Δημήτριος ο Φαληρεύς, σπουδαίος πολιτικός, ρήτορας και περιπατητικός φιλόσοφος (345 – 280 πΧ). Κυβέρνησε με ικανότητα την Αθήνα από το 317 ώς το 307 και οι Αθηναίοι έστησαν πολλούς ανδριάντες προς τιμήν του. Αλλά έπεσε σε δυσμένεια και κατέφυγε στην Αίγυπτο, όπου ο Πτολεμαίος Α΄ του ανέθεσε την ίδρυση της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας.

Το λιμάνι του Φαλήρου χρησιμοποιήθηκε μέχρι την Επανάσταση του 1821 με διάφορες ονομασίες. Τη μεσαιωνική εποχή ονομαζόταν Παλιό Λιμάνι (Πόρτο Βέκκιο) και Λιμάνι των Τριών Πύργων και τη νεώτερη εποχή λιμάνι του Ξηροτάγαρου από το όνομα του ιδιοκτήτη της περιοχής, ή του Αγίου Γεωργίου από ένα εκκλησάκι σε ύψωμα.

Το Νέο Φάληρο, κοντά στον Πειραιά, ήταν στα χρόνια του μεσοπολέμου το κοσμοπολίτικο προάστιο της Αθήνας. Σήμερα επίκεντρο είναι το γήπεδο ποδοσφαίρου «Γ.Καραϊσκάκης» και το κλειστό στάδιο «Ειρήνης και Φιλίας» στην παραλιακή ζώνη, στο οποίο γίνονται επίσης εκθέσεις και άλλες εκδηλώσεις. Δίπλα του βρίσκεται μία από τις καλύτερα οργανωμένες μαρίνες της Αττικής με θέσεις για 250 σκάφη αναψυχής.

Το Παλιό Φάληρο ήταν ένα από τα ωραιότερα προάστια της Αθήνας με πέτρινα σπίτια και αρχοντικά. Σήμερα, αν και πυκνοκατοικημένο, διατηρεί την γοητεία του με εστιατόρια,ταβέρνες και καφετέριες στην παραλιακή λεωφόρο Ποσειδώνος. Υπάρχει μεγάλη οργανωμένη παραλία για κολύμπι. Επίσης, μαρίνα για σκάφη αναψυχής. Η μαρίνα του Φλοίσβου, όπως ονομάζεται, ανακατασκευάστηκε και εκσυγχρονίστηκε. Επίσης, αυξήθηκε η χωρητικότητά της και έχει πλέον θέσεις για 303 σκάφη.

Αμέσως μετά το Παλαιό Φάληρο είναι ο Άλιμος. Παλαιότερα το παραλιακό τμήμα του δήμου ονομαζόταν Καλαμάκι.
Εδώ ήταν ο αρχαίος δήμος Αλιμούς, όπου το 460 πΧ γεννήθηκε ο μεγάλος ιστορικός Θουκυδίδης. Ήταν κέντρο λατρείας της Δήμητρας και του Ποσειδώνα. Στο εσωτερικό έχουν βρεθεί κατάλοιπα οικιών, νεκροταφείο, κεραμικό εργαστήριο και λατομεία από την προϊστορική μέχρι την βυζαντινή εποχή.

Ο Άλιμος, επίσης πυκνοκατοικημένος, έχει ξενοδοχεία, εστιατόρια, καφετέριες και οργανωμένη παραλία. Ένα μέρος της παραλιακής ζώνης είναι πάρκο για περίπατο και αναψυχή δίπλα στη θάλασσα με ένα μεγάλο εστιατόριο-καφετέρια.

Ωραίος είναι ο περίπατος στον παράδρομο δίπλα στη γραμμή του τράμ πάνω από την ακτή.

Δυτικά από το πάρκο υπάρχει η μαρίνα του Αλίμου, μία από τις μεγαλύτερες στην Ελλάδα, που μπορεί να φιλοξενήσει 1.100 σκάφη.

Ένα χιλιόμετρο μετά τον Άλιμο βρίσκεται ο Άγιος Κοσμάς με ωραία παραλία και αθλητικές εγκαταστάσεις, από τις παλαιότερες της πρωτεύουσας, που επεκτάθηκαν και εκσυγχρονίστηκαν κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004.
Αθλητικές εγκαταστάσεις υπάρχουν από τότε και στην περιοχή του Ελληνικού, απέναντι από τον Άγιο Κοσμά, όπου βρισκόταν το παλιό αεροδρόμιο της Αθήνας. Ένα μεγάλο μέρος της έκτασης έχει σχεδιαστεί να γίνει πάρκο, αλλά παραμένει ακόμη αναξιοποίητο.

Κατά την αρχαιότητα το ακρωτήριο στην περιοχή λεγόταν Κωλιάς Άκρα. Έχουν βρεθεί ίχνη δύο προϊστορικών οικισμών. Ο ένας ιδρύθηκε το 2300 πΧ από νησιώτες των Κυκλάδων και ο άλλος το 1600 πΧ από αλιείς πορφύρας. Κατά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας το 480 πΧ εδώ ναυάγησαν πολλά περσικά πλοία.

Τέσσερα χιλιόμετρα μετά τον Άλιμο και δεκαέξι από την Αθήνα, είναι η Γλυφάδα, κοσμοπολίτικο και τουριστικό κέντρο. Όταν δημιουργήθηκε το 1929 είχε 173 κατοίκους. Το 1951 οι κάτοικοι ήταν 8.250 και συνέχισαν να αυξάνονται τις επόμενες δεκαετίες. Σήμερα είναι περισσότεροι από 70.000.
Η Γλυφάδα βρίσκεται στη θέση του αρχαίου δήμου Αιξωνή, που απλωνόταν από τις υπώρειες του Υμηττού μέχρι τη θάλασσα. Η περιοχή κατοικήθηκε από την Ύστερη Νεολιθική Εποχή. ΄Εχουν έρθει στο φως κατάλοιπα οικισμού από την 3η χιλιετία πΧ, μυκηναϊκό νεκροταφείο και θεμέλια σπιτιών και εργαστηρίων. Επίσης, ευρήματα από τα κλασικά, ελληνιστικά και ρωμαϊκά χρόνια.

Η Γλυφάδα έχει πλούσια αγορά και μεγάλη κίνηση μέρα και νύχτα, κυρίως γύρω από την κεντρική πλατεία και τους μεγάλους δρόμους γύρω της. Υπάρχουν μεγάλα ξενοδοχεία, γήπεδο γκολφ, ταβέρνες, καφετέριες και πολλές δυνατότητες για διασκέδαση.

Η ακτή προσφέρεται για περίπατο και η μεγάλη παραλία για κολύμπι. Ένα τμήμα της αποτελεί οργανωμένη παραλία. Υπάρχουν, επίσης, τέσσερις μαρίνες για σκάφη αναψυχής, Στην «τρίτη μαρίνα», σε πέντε βαγόνια τρένου, βρίσκονται οι εγκαταστάσεις του κέντρου διάσωσης θαλάσσιων χελωνών, που λειτουργεί ο Σύλλογος για την προστασία των χελωνών καρέττα καρέττα. Εδώ μεταφέρονται για περίθαλψη οι τραυματισμένες ή άρρωστες θαλάσσιες χελώνες από όλη την Ελλάδα.

Δύο χιλιόμετρα μετά την Γλυφάδα είναι η Βούλα, επίσης ωραίο προάστιο, με ξενοδοχεία, εστιατόρια, μεγάλη οργανωμένη παραλία και άλλες μικρότερες αμμουδιές. Στην περιοχή Πηγαδάκια καταλήγει η λεωφόρος Βουλιαγμένης, που αρχίζει στο κέντρο της Αθήνας και περνάει από το εσωτερικό των παραλιακών προαστίων.

Κοντά σχηματίζεται η χερσόνησος Καβούρι με μήκος 1.200 μέτρα και πλάτος 400. Πευκόφυτη, με μεγάλη ωραία παραλία με την βραχονησίδα Καβουρονήσι μπροστά της.
Από τη νότια άκρη της αρχίζει μια άλλη χερσόνησος, η Λομπάρδα, που εκτείνεται κατάφυτη προς νότο σε μήκος 1.800 μέτρα και κλείνει από δυτικά τον πανέμορφο όρμο της Βουλιαγμένης. Η θέα από το ακρωτήριο Λομπάρδα είναι μαγευτική. Νότια, κοντά στην ακτή, είναι η βραχονησίδα Κασίδης και ακόμη πιο νότια η νησίδα Φλέβες και το νησάκι Φλεβοπούλα.

Στο μυχό του όρμου, 23 χλμ από την Αθήνα, βρίσκεται η Βουλιαγμένη με μεγάλους δρόμους, ωραία σπίτια, ξενοδοχεία και ταβέρνες. Η οργανωμένη παραλία με απέραντη αμμουδιά και ρηχά νερά προσελκύει πολλούς κολυμβητές και η μαρίνα μπορεί να φιλοξενήσει 110 σκάφη.

Από την πάνω πλευρά της παραλιακής λεωφόρου ένας δρόμος κατηφορίζει σε ένα μεγάλο άνοιγμα του εδάφους. Χαμηλά, σε ένα θαυμάσιο φυσικό περιβάλλον τριγυρισμένο από βράχο, βρίσκεται η Λίμνη της Βουλιαγμένης με ιαματικά θειούχα νερά και λουτρικές εγκαταστάσεις. Τα νερά αναβλύζουν από πηγές σε βάθος 50 και 100 μέτρα, γνωστές από την αρχαιότητα. Η θερμοκρασία τους κυμαίνεται από 20 μέχρι 27 βαθμούς Κελσίου και είναι κατάλληλα για δερματικές παθήσεις, αρθριτικά, χρόνιες γυναικολογικές παθήσεις, ισχιαλγίες και οσφυαλγίες.

Μετά την Βουλιαγμένη το περιβάλλον αλλάζει. Ο δρόμος ακολουθεί από ψηλά την ακτή, που συνεχίζεται βραχώδης σχηματίζοντας μικρούς όρμους, που ονομάζονται «λιμανάκια». Αρκετοί προτιμούν να έρχονται εδώ για κολύμπι. Στην άκρη του δρόμου υπάρχουν διαμορφωμένοι χώροι για τα αυτοκίνητα. Η θέα στον Σαρωνικό κόλπο είναι μαγευτική.

Μετά η ακτή χαμηλώνει σχηματίζοντας μια μεγάλη αμμουδιά στον όρμο της Βάρκιζας. Το άνοιγμα στην είσοδό του είναι 2 ναυτικά μίλια και η απόσταση μέχρι τον μυχό του 1 ναυτικό μίλι.
Στην παραλία, 27 χλμ από την Αθήνα, βρίσκεται η Βάρκιζα, με μεγάλους δρόμους, ωραία σπίτια, καταστήματα, ταβέρνες, καφετέριες και οργανωμένη παραλία. Υπάρχει ένα γραφικό ψαρολίμανο και δίπλα μια ψαραγορά, όπου μπορούμε να βρούμε πάντα φρέσκο ψάρι. Στο εσωτερικό είναι η Βάρη, φημισμένη για τις ταβέρνες και τις ψησταριές της.

Στην περιοχή υπήρχε ο αρχαίος δήμος Αναγυρούς. Ένα μεγάλο νεκροταφείο των αρχαϊκών χρόνων και πολλά ευρήματα έχουν έρθει στο φως. Υπήρχαν ιερά της Αθηνάς, της Κυβέλης και του Ηφαίστου, ενώ το Σπήλαιο των Νυμφών ήταν τόπος λατρείας. Το τείχος της Βάρκιζας στην παραλία ήταν τμήμα των λιμενικών εγκαταστάσεων κατά τα κλασικά χρόνια.

Μετά την Βάρκιζα η ακτή στρέφεται νοτιοανατολικά. Ο δρόμος περνάει από τις ωραίες περιοχές Αγία Μαρίνα και Λαγονήσι, με εξοχικές κατοικίες, ψαροταβέρνες, και τουριστικές εγκαταστάσεις. Η μικρή χερσόνησος Λαγονήσι, 40 χλμ από την Αθήνα, εκτείνεται σε μήκος 900 μέτρα.
Μετά το Λαγονήσι είναι τα Καλύβια Παραλίας. Ο δρόμος, ακολουθώντας πάντα την ακτή, που στρέφεται νότια, οδηγεί στη Σαρωνίδα, μια ακόμη περιοχή με εξοχικά σπίτια, ταβέρνες δίπλα στη θάλασσα και ωραία παραλία.
Νοτιότερα σχηματίζεται ο όρμος της Αναβύσσου. Το άνοιγμα στην είσοδό του είναι μισό ναυτικό μίλι και η απόσταση μέχρι τον μυχό ένα ναυτικό μίλι. Μπροστά του βρίσκεται η νησίδα Αρσίδα.
Στην ακτή βρισκόταν ο αρχαίος δήμος Ανάφλυσσος, που εκτεινόταν από το Λαγονήσι μέχρι το Σούνιο και είχε οχυρωμένο λιμάνι. Κέντρο του ήταν η σημερινή περιοχή της Αναβύσσου, 52 χλμ από την Αθήνα, γνωστή για τις αλυκές της.
Ο κύριος οικισμός βρίσκεται στο εσωτερικό. Στο μυχό του όρμου είναι η Παραλία και η Παλαιά Φώκαια με μεγάλες αμμουδιές και τουριστική ανάπτυξη. Υπάρχουν ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα διαμερίσματα και δωμάτια, ψαροταβέρνες και δυνατότητες για ψυχαγωγία.

Η ακτή συνεχίζεται νότια σχηματίζοντας μερικές ακόμη ωραίες παραλίες και μετά στρέφεται ανατολικά. Ο δρόμος περνάει από τον Χάρακα και τα Λεγρενά, 64 χλμ από την Αθήνα, περιοχή ωραία και ήρεμη με φιλόξενη αμμουδιά.

Απέναντι είναι το Νησί του Πάτροκλου ή Γαϊδουρονήσι, σε απόσταση 3 ναυτικά μίλια από το ακρωτήριο Σούνιο. Το νησάκι έχει μήκος 2,5 χλμ και πλάτος 1,5 χλμ. Οι ακτές του είναι απότομες και βραχώδεις. Πήρε το όνομα από τον ναύαρχο του αιγυπτιακού στόλου Πάτροκλο, μακεδονικής καταγωγής, που στάλθηκε το 267 πΧ από τον βασιλιά της Αιγύπτου Πτολεμαίο Β΄ να βοηθήσει τους Αθηναίους σε περίοδο πολέμου και οχύρωσε το νησί.

Ο δρόμος της νότιας ακτής καταλήγει στο Σούνιο, όπου φτάνει και ο δρόμος που έρχεται από το εσωτερικό της Αττικής και την ανατολική ακτή.
Το Σούνιο, με το ομώνυμο ακρωτήριο, είναι μια από τις ωραιότερες φυσικές περιοχές της Αττικής και ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους, στον οποίο κυριαρχεί ο περίφημος ναός του Ποσειδώνα.
Το ακρωτήριο υψώνεται 73 μέτρα πάνω από τα βράχια της ακτής, βλέποντας τη θάλασσα που απλώνεται προς νότο, εκεί όπου ο Σαρωνικός Κόλπος ενώνεται με το Αιγαίο Πέλαγος και τα πλοία από τον Πειραιά, το Λαύριο και τη Ραφήνα παίρνουν τη ρότα για τις Κυκλάδες και τα άλλα νησιά.
Το ηλιοβασίλεμα είναι μαγευτικό. Είναι η ώρα που η ατμόσφαιρα παίρνει μια γλυκύτητα μοναδική και ο άνεμος μας πηγαίνει αιώνες πίσω στο παρελθόν περνώντας μέσα από τις κολώνες του ναού του Ποσειδώνα.

Οι ναυτικοί ονομάζουν το ακρωτήριο Κάβο Κολώνες. Στην αρχαιότητα ονομαζόταν Σουνιάς Άκρα και ήταν συνδεδεμένο με τους θρύλους της Αθήνας και του Αιγαίου.
Εδώ περίμενε ο βασιλιάς Αιγέας τον γιο του Θησέα να γυρίσει από την Κρήτη, όπου είχε πάει για να σκοτώσει τον Μινώταυρο, στον οποίο οι Αθηναίοι ήταν υποχρεωμένοι να προσφέρουν κάθε χρόνο θυσία επτά νέους και επτά νέες. Ο Θησέας πέτυχε στην αποστολή του, αλλά γυρίζοντας ξέχασε να βγάλει τα μαύρα πανιά και να βάλει τα άσπρα, σημάδι ότι όλα είχαν πάει καλά, και ο Αιγέας από τη θλίψη του έπεσε στη θάλασσα δίνοντάς της το όνομά του.

Πέρα από τη μυθολογική εκδοχή, το Αιγαίο Πέλαγος φαίνεται ότι πήρε το όνομα του από τις «αίγες», όπως ονομάζονταν στην αρχαιότητα τα «ψηλά κύματα», που κάθε άλλο παρά λείπουν λόγω των συχνών ανέμων.

Το Σούνιο αναφέρεται από τον Όμηρο ως ιερός τόπος. Τα παλαιότερα ίχνη στο ακρωτήριο είναι από δύο τάφους της 3ης χιλιετίας πΧ. Στην περιοχή υπήρχε μεγάλος αρχαίος δήμος και στην κορυφή οχυρωμένη πόλη. Το 412 πΧ, κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, η περιοχή οχυρώθηκε από τους Αθηναίους για να ελέγχουν τη μεταφορά των σιτηρών στην Αθήνα από τη θάλασσα.

Τα σημαντικότερα ευρήματα προέρχονται από δύο ιερά του 7ου αιώνα πΧ, ένα του Ποσειδώνα και ένα της Αθηνάς.
Στο ιερό του Ποσειδώνα είχαν στηθεί ως αφιερώματα 17 αγάλματα κούρων. Εδώ χτίστηκε το 444 – 440 πΧ ο ναός του θεού της θάλασσας. Δωρικός, χωρίς εσωτερική κιονοστοιχία, από ντόπιο μάρμαρο από τη γειτονική περιοχή της Αγριλέζας. Ο γλυπτός διάκοσμος ήταν από μάρμαρο της Πάρου.
Ο ναός εγκαταλείφθηκε τον 1ο αιώνα μΧ. Στο πέρασμα του χρόνου πρώτα καταστράφηκε η στέγη και αργότερα το δυτικό τμήμα έπεσε στη θάλασσα. Από το ανατολικό τμήμα διατηρούνται οι δύο παραστάδες και αρκετοί από τους κίονες.

Την ίδια εποχή χτίστηκε από ντόπιο μάρμαρο ο ναός της Αθηνάς. Στο ιερό της θεάς υπάρχουν τα θεμέλια του ναού και λίγα κατάλοιπα από τον 7ο και 6ο αιώνα πΧ. Ο ναός διαλύθηκε τον 1ο αιώνα μΧ και τα μέλη του μεταφέρθηκαν στην αγορά της Αθήνας για να ξαναχτιστεί εκεί. Σώζονται επίσης ίχνη άλλου μικρότερου ναού.

Άλμπουμ Φωτογραφιών

Σούνιο

Σούνιο

Η λίμνη της Βουλιαγμένης

Η λίμνη της Βουλιαγμένης

Η μαρίνα του Αλίμου

Η μαρίνα του Αλίμου

Το Καβούρι

Το Καβούρι

Ο καιρός τώρα