Tο νησί του Ίκαρου

Iκαρία

Όμορφη, ήρεμη και παραδοσιακή, άλλο ένα στολίδι του Ανατολικού Αιγαίου, η Ικαρία προσελκύει όλο και περισσότερο το τουριστικό ενδιαφέρον. Νησί δεμένο με τον μύθο του Ίκαρου, με φυσικές ομορφιές, ωραίες παραλίες, γραφικά λιμάνια και παραδοσιακούς οικισμούς, η Ικαρία είναι επιπλέον γνωστή για τις θερμές ιαματικές πηγές, τον παραδοσιακό χορό που έχει το όνομά της και το φημισμένο από την αρχαιότητα μαύρο κρασί της.

Γεωγραφία

Η Ικαρία βρίσκεται στο Ανατολικό Αιγαίο, νοτιοδυτικά από τη Σάμο και δυτικά από τους Φούρνους, τα νησάκια της ομώνυμης συστάδας. Έχει έκταση 255 τ χλμ, μήκος 40 χλμ, πλάτος 12 χλμ και πληθυσμό 8.400 κατοίκους.
Το σχήμα της είναι μακρόστενο από δυτικά-νοτιοδυτικά προς ανατολικά-βορειοανατολικά. Είναι πιο πλατιά στα δυτικά και πιο στενή στα ανατολικά και διασχίζεται σε όλο το μήκος της από μια οροσειρά, που την χωρίζει σε βόρεια και νότια. Στη νοτιοδυτική πλευρά υψώνεται ο Αθέρας, με την υψηλότερη κορυφή, Φαρδή ή Καψαληνό Κάστρο, στα 1.307 μ. Κατά την αρχαιότητα το βουνό ονομαζόταν Πράμνος και ήταν γνωστό από τον Όμηρο, που αναφέρει τον «πράμνειο οίνο», το περίφημο κρασί της Ικαρίας.
Η ακτογραμμή έχει μήκος 102 χλμ. Στην βόρεια πλευρά οι πλαγιές χαμηλώνουν ομαλότερα προς τις ακτές, ενώ στη νότια πλευρά και κυρίως στα νοτιοδυτικά οι ακτές είναι βραχώδεις και απότομες. Στις νοτιοανατολικές ακτές, στον Άγιο Κήρυκο και στα Θέρμα, βρίσκονται οι περισσότερες ιαματικές πηγές του νησιού.

Άφιξη

Στην Ικαρία πηγαίνουμε με φέριμποτ από τον Πειραιά και με αεροπλάνο από την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη. Υπάρχει επίσης ακτοπλοϊκή γραμμή από τη Σάμο και τοπικό δρομολόγιο από τους Φούρνους.
Από τον Πειραιά οι ακτοπλοϊκές γραμμές είναι:
- Πειραιάς-Πάρος-Νάξος-Εύδηλος Ικαρίας-Φούρνοι-Καρλόβασι Σάμου και επιστροφή.
- Πειραιάς-Σύρος-Μύκονος-Πάτμος-Άγιος Κήρυκος Ικαρίας-Βαθύ Σάμου-Χίος-Μυτιλήνη-Μύρινα Λήμνου-Καβάλα και επιστροφή.
Από τη Σάμο: Πυθαγόρειο Σάμου-Φούρνοι-Άγιος Κήρυκος-Πάτμος-Λειψοί-Λέρος-Κάλυμνος-Κως και επιστροφή.
Από τους Φούρνους: Φούρνοι-Θύμαινα-Άγιος Κήρυκος-Καρλόβασι Σάμου και επιστροφή.

Αεροπορικά δρομολόγια:
- Από την Αθήνα μία πτήση Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή και δύο πτήσεις Τρίτη, Πέμπτη
- Από την Θεσσαλονίκη μία πτήση καθημερινά εκτός από Δευτέρα, με ενδιάμεση στάση στη Λήμνο.
Το αεροδρόμιο της Ικαρίας απέχει 12 χλμ από τον Άγιο Κήρυκο και 35 χλμ από τον Εύδηλο.

Στο νησί μπορούμε να μετακινηθούμε με λεωφορείο ή ταξί. Μπορούμε επίσης να νοικιάσουμε αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα στον Άγιο Κήρυκο, τον Εύδηλο, το Γιαλισκάρι και τον Αρμενιστή.
Μία γραμμή λεωφορείου συνδέει με συχνά δρομολόγια τον Άγιο Κήρυκο με τον γειτονικό οικισμό Θέρμα. Άλλες γραμμές συνδέουν τους οικισμούς της νότιας και της βόρειας πλευράς ως εξής:
- Εύδηλος-Καραβόσταμο-Μηλιωπό-Πλωμάρι-Μονοκάμπι-Περδίκι-Άγιος Κήρυκος.
- Ράχες-Αρμενιστής-Γιαλισκάρι-Αυλάκι-Κάμπος-Εύδηλος-Άγιος Κήρυκος.
- Πλαγιά-Χρυσόστομο-Ξυλοσύρτης-Γλαρέδο-Χριστός-Άγιος Κήρυκος.
- Άγιος Κήρυκος-Κουντουμάς-Παναγιά-Άγιος Παντελεήμονας-Χριστός-Γλαρέδο-Λευκάδα-Άγιος Κήρυκος.
Από τον Άγιο Κήρυκο μπορούμε να πάμε με καραβάκι βόρεια στα Θέρμα και τον Φάρο και νοτιοδυτικά στα λιμανάκια της νότιας ακτής Μαγγανίτης, Τραπάλου και Καρκινάγρι.

Διαμονή

Κέντρα του νησιού είναι τα λιμάνια του Άγιου Κήρυκου στη νότια ακτή και του Εύδηλου στην βόρεια ακτή. Γύρω τους βρίσκονται οι πιο ανεπτυγμένες τουριστικά περιοχές.

Δυνατότητες για διαμονή και αναψυχή υπάρχουν κυρίως στην περιοχή του Άγιου Κήρυκου και νοτιότερα (Λευκάδα, Μαγγανίτης, Χρυσόστομο), στην γειτονική λουτρόπολη Θέρμα, στην ανατολική άκρη στον Φάρο και στην βόρεια ακτή, ιδιαίτερα δυτικά από τον Εύδηλο (Αυλάκι, Γιαλισκάρι, Αρμενιστής, Νας).

Το νησί πήρε το όνομά του από τον Ίκαρο, ο οποίος, όπως λέει ο μύθος, πνίγηκε στα νερά της, όταν, πετώντας με φτερά κολλημένα με κερί που είχε φτιάξει ο πατέρας του Δαίδαλος για να ξεφύγουν από την Κρήτη του Μίνωα, αψήφησε τη συμβουλή του και πλησίασε τον ήλιο. Τα φτερά έλιωσαν και ο Ίκαρος έπεσε στην θάλασσα, που ονομάστηκε Ικάριο πέλαγος. Το νησί είχε και άλλα ονόματα στην αρχαιότητα, κυρίως από το μακρόστενο σχήμα του, όπως Μάκρις και Δολύχη. Τα νεώτερα χρόνια λέγεται επίσης Ικαριά και Νικαριά.

Στα μέσα του 8ου αιώνα πΧ άποικοι από τη Μίλητο της Μικράς Ασία εγκαταστάθηκαν στην βόρεια ακτή, στην περιοχή του σημερινού Κάμπου, η οποία ονομαζόταν Οινή ή Οινόη για το κρασί της. Κατά την αρχαιότητα, εκτός από την Οινόη, υπήρχαν επίσης οι πόλεις Δράκανο στο ανατολικό ακρωτήριο και Θέρμαι στη νοτιοανατολική ακτή. Στην δυτική ακτή, στον οικισμό Νας, βρισκόταν ιερό όπου λατρευόταν η Ταυροπόλος Άρτεμις.
Στα τέλη του 6ου αιώνα πΧ η Ικαρία ενώθηκε με τη Σάμο του τύραννου Πολυκράτη της Σάμου. Κυριεύθηκε από τους Πέρσες και, όταν απελευθερώθηκε το 479 πΧ, στο τέλος των Περσικών πολέμων, η Οινόη και οι Θέρμαι έγιναν μέλη της Α΄ Αθηναϊκής Συμμαχίας. Την Ελληνιστική εποχή κατακτήθηκε από τον Πτολεμαίο Α΄ της Αιγύπτου, τον Δημήτριο τον Πολιορκητή και τον Αντίοχο, που την ενέταξε στο βασίλειο της Περγάμου, ενώ το 133 πΧ πέρασε στην κυριαρχία των Ρωμαίων.

Κατά την Βυζαντινή εποχή η Οινόη εξακολούθησε να είναι ο κυριότερος οικισμός με το όνομα Δολύχη. Εκείνα τα χρόνια το νησί χρησιμοποιήθηκε κατά καιρούς ως τόπος εξορίας υψηλών αξιωματούχων. Το 1191 παραχωρήθηκε από τον αυτοκράτορα Ισαάκιο Β΄ Άγγελο ως δώρο στους Βενετούς, το 1247 κυριεύθηκε από τον αυτοκράτορα της Νίκαιας Ιωάννη Βατάτζη και κατόπιν πέρασε στην κυριαρχία των Γενουατών της Χίου, που έφυγαν το 1481 λόγω των πειρατικών επιδρομών. Στα μέσα του 16ου αιώνα ήρθαν οι Τούρκοι.
Οι κάτοικοι της Ικαρίας εξεγέρθηκαν με τους άλλους Έλληνες κατά την Επανάσταση του 1821. Το νησί συμπεριελήφθη στην ελεύθερη Ελλάδα το 1828, αλλά το 1830 επανήλθε στην Τουρκία με το πρωτόκολλο του Λονδίνου. Επαναστάτησε στις 17 Ιουλίου 1912. Στις 23 Ιουλίου ανακηρύχθηκε αυτόνομη και ελεύθερη πολιτεία και στις 4 Νοεμβρίου ενώθηκε με την Ελλάδα. Από το 1936, την εποχή της δικτατορίας του Μεταξά, και κατά τον εμφύλιο πόλεμο από το 1945 μέχρι το 1949 χρησιμοποιήθηκε πάλι ως τόπος εξορίας.

Καθώς το πλοίο πλησιάζει από τα δυτικά και περνάει το ακρωτήριο Πάπας, το νοτιοδυτικό άκρο του νησιού, οι νοτιοδυτικές ακτές εμφανίζονται απότομες με άγρια φυσική ομορφιά, αλλά όσο πηγαίνουμε προς τα βορειοανατολικά γλυκαίνουν.

Ο Άγιος Κήρυκος, πρωτεύουσα και λιμάνι, ο Άγιος όπως τον λένε οι ντόπιοι, είναι χτισμένος στην πλαγιά λόφου, σε υψόμετρο 144 μ, με τα μπαλκόνια των διώροφων σπιτιών γεμάτα λουλούδια.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο στεγάζεται στο διατηρητέο και ανακαινισμένο νεοκλασικό διώροφο κτίριο του Παλαιού Γυμνασίου, χτισμένο το 1925 με δωρεές ομογενών της Ικαρίας στην Αμερική. Η έκθεση περιλαμβάνει επιτύμβιες στήλες, αγγεία, νομίσματα, λίθινα και χάλκινα εργαλεία, καθώς και αμφορείς που βρέθηκαν στο βυθό της θάλασσας. Λειτουργεί επίσης Λαογραφικό Μουσείο.

Δίπλα από το κεντρικό λιμάνι είναι η μαρίνα για σκάφη αναψυχής, καθώς και λιμανάκια για ψαροκάικα και βάρκες. Κοντά, μια μικρή βραχώδης παραλία. Ωραίες παραλίες υπάρχουν σε όλη την ακτή βορειοανατολικά και νοτιοδυτικά από τον Άγιο Κήρυκο, ενώ βόρεια, στο εσωτερικό, βρίσκονται γραφικά ορεινά αγροτικά χωριά με ωραία θέα, όπως ο Κουντουμάς και το Τσουράδο.

Η νότια ακτή

Νότια από τον Άγιο Κήρυκο σε μικρή απόσταση βρίσκεται η Λευκάδα, γνωστή για τις θερμοπηγές της, με τουριστική κίνηση και φιλόξενη παραλία. Κοντά είναι οι παραλίες Κοτσαμπί, Σκέψη (λέγεται έτσι από την ονομασία ενός γλυπτού δίπλα της), Τσουκαλά και Σύρτικο, μικρό απάνεμο λιμάνι.
Νοτιότερα είναι ο οικισμός Ξυλοσύρτης, με τις στέγες των σπιτιών από ξερολιθιά, χτισμένος αμφιθεατρικά σε καταπράσινο περιβάλλον. Είναι γνωστός για την παραλία του και την πηγή «Αθάνατο Νερό» με θεραπευτικές ιδιότητες για παθήσεις των νεφρών. Κοντά, το μοναστήρι της Ευαγγελίστριας, χτισμένο τον 17ο αιώνα.
Δυτικά από τον Ξυλοσύρτη είναι το Χρυσόστομο, χωριό επίσης σε καταπράσινο περιβάλλον με ωραία παραλία. Στην θάλασσα ξεχωρίζει ο Βράχος του Ίκαρη, το σημείο όπου κατά τη μυθολογική παράδοση έπεσε ο Ίκαρος. Μετά το Χρυσόστομο στην καταπράσινη πλαγιά του βουνού είναι χτισμένο το χωριό Πλαγιά. Στην ακτή, η παραλία Έξω Πλαγιά.

Νοτιότερα βρίσκεται ο Μαγγανίτης, όπου πιάνει το καραβάκι που έρχεται από τον Άγιο Κήρυκο και συνεχίζει προς τα νοτιοδυτικά. Ωραίο ψαροχώρι, ανάμεσα σε επιβλητικούς βράχους. Κοντά στο λιμανάκι με τα ψαροκάικα η παραλία Γιαλός. Πολύ κοντά και η πιο διάσημη παραλία του νησιού, οι Σεϋχέλλες.

Πιο κάτω είναι το μικρό παραθαλάσσιο χωριό Τραπάλου, όπου πιάνει το καραβάκι, που ολοκληρώνει το δρομολόγιο λίγο νοτιότερα στο Καρκινάγρι, γραφικό ψαροχώρι με μικρό λιμάνι, παραλία και γύρω του μικρούς όρμους, όπου πηγαίνουμε και οδικώς από τις Ράχες, την δυτική ορεινή περιοχή του νησιού.

Στο νοτιοδυτικό άκρο της Ικαρίας, στο ακρωτήριο Πάπας, υψώνεται ο Φάρος του Κάβο Πάπας, που έχει ανακηρυχθεί μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς. Πηγαίνουμε με τα πόδια παίρνοντας αρχικά τον δρόμο από το Καρκινάγρι προς τον Εύδηλο και μετά έναν χωματόδρομο που μας οδηγεί στο μονοπάτι προς τον φάρο.

Ο φάρος χτίστηκε το 1886-1890 από την Γαλλική Εταιρία Φάρων και, εκτός από την ίδια την κατασκευή του, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο πρώτος μηχανισμός του, που δείχνει πώς ήταν τα φωτιστικά συστήματα των φάρων στα τέλη του 19ου αιώνα. Άναψε για πρώτη φορά στις 20 Μαΐου 1890, εντάχθηκε στο Ελληνικό φαρικό δίκτυο στις 9 Απριλίου 1915 και κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου έγινε φυλάκιο των Ιταλών. Τότε έσβησε και υπέστη σοβαρές ζημιές. Λειτούργησε πάλι το 1945. Το 1980 έγινε ηλεκτρικός φάρος και το 2000 αυτόματος. Το ύψος του πύργου του είναι 11 μ. Στην κορυφή του οδηγούν 32 πέτρινα και 21 μεταλλικά σκαλοπάτια και είναι ορατός από τα 25 μίλια.

Κοντά στον Άγιο Κήρυκο, δύο χιλιόμετρα βορειοανατολικά, μετά τον μικρό όρμο με την παραλία Πριόνι, είναι τα Θέρμα, η λουτρόπολη του νησιού με τουριστική υποδομή και ωραία αμμουδιά κάτω από την κεντρική πλατεία, δίπλα στο λιμανάκι.
Στα Θέρμα βρίσκονται οι περισσότερες θερμοπηγές της Ικαρίας, γνωστές από την αρχαιότητα, όπως δείχνουν τα κατάλοιπα από αρχαία λουτρά ανατολικά από τον σημερινό οικισμό, πολύ κοντά, όπου βρισκόταν η αρχαία πόλη Θέρμαι. Σώζονται επίσης ερείπια από την αρχαία ακρόπολη.

Ακολουθώντας την ακτή προς τα βορειοανατολικά, στον δρόμο προς τον Φάρο, συναντάμε τη μία μετά την άλλη τις μικρές ωραίες παραλίες Νεάλια, Νυφί, Ανεφάντι, Γλυφάδι και Κεραμέ με το ξωκλήσι της Παναγίας, πλατάνια και δροσερό νερό.
Στον οικισμό Περδίκι ο κεντρικός δρόμος στρέφεται προς τα δυτικά για να συναντήσει την βόρεια ακτή, ενώ ένας άλλος δρόμος οδηγεί βορειοανατολικά στο αεροδρόμιο και στον Φάρο. Λίγο έξω από το Περδίκι βρίσκεται το Κάστρο της Κεφάλας, όπως ονομάζεται ο βράχος στον οποίο είναι χτισμένο, ή Κάστρο του Λέφα όπως το λένε οι ντόπιοι.

Ο Φάρος ή Φανάρι βρίσκεται κοντά στο αεροδρόμιο, στην βορειοανατολική άκρη της Ικαρίας. Μεγάλη παραλία και γύρω αμπελώνες. Κοντά άλλες παραλίες – οι Ατσιπάδες, το Ιερό και ο Άι Γιώργης.
Στην περιοχή υπήρχε η αρχαία πόλη Δράκανο, όπως θυμίζουν τα ερείπια από την οχύρωσή της. Σε ύψωμα στο ανατολικό ακρωτήριο βρίσκεται ο Πύργος του Δράκανου, κυκλικό κτίσμα του 3ου αιώνα πΧ.

Η βόρεια ακτή

Ο δρόμος από τον Άγιο Κήρυκο προς την βόρεια ακτή περνάει από τις ανατολικές πλαγιές του βουνού Αθέρας και μετά στρέφεται προς τα δυτικά ακολουθώντας την ακτογραμμή. Στις πλαγιές του Αθέρα υπάρχουν ωραία ορεινά χωριά, όπως το Μονοκάμπι, το Πλουμάρι και το Μηλιωπό, όπου σε υψόμετρο 300 μ στο βουνό Γέρακας βρισκόταν το Παλαιόκαστρο, οικισμός και κάστρο, από το οποίο σώζονται κατάλοιπα. Νοτιότερα ένα μονοπάτι από το χωριό Μαυράτο οδηγεί σε υψόμετρ 800 μ στο Καψαλινό Κάστρο.

Πλησιάζοντας στην ακτή φτάνουμε στον οικισμό Καραβόσταμο με τα σπίτια ώς την θάλασσα, την εκκλησία των Αγίων Πάντων και την παραλία Άρης, που έχει πάρει το όνομά της από έναν χείμαρρο που φτάνει ώς αυτή.

Δυτικά είναι ο Εύδηλος, το δεύτερο λιμάνι του νησιού, με μαρίνα για μικρά σκάφη, χτισμένος αμφιθεατρικά με στενά δρομάκια, σκαλοπάτια και λουλούδια. Είναι το κέντρο της περιοχής και προσφέρει δυνατότητες για διαμονή και θαλάσσια αναψυχή στις γύρω ωραίες παραλίες. Είναι επίσης αφετηρία για περιηγήσεις προς το εσωτερικό, στις καταπράσινες πλαγιές του Αθέρα, στους οικισμούς της περιοχής Μεσαριά, όπως το Φραντάτο με ωραία θέα και νοτιότερα η Ακαμάτρα, η Δάφνη, το Στελί, το Πετροπούλι και τα Κοσοίκια.
Μετά τα Κοσοίκια, ψηλότερα, είναι το Βυζαντινό κάστρο της Νικαριάς του 10ου αιώνα. Μέσα στο κάστρο, η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Δοργανά. Στο κέντρο του νησιού ένας άλλος ωραίος οικισμός, η Αρέθουσα, είναι το πέρασμα των πεζοπόρων που διασχίζουν τα μονοπάτια της ορεινής Ικαρίας.

Κοντά στον Εύδηλο βρίσκονται οι παραλίες Κεραμέ και Κυπαρίσσι και δυτικά σε μικρή απόσταση ο παραλιακός οικισμός Κάμπος. Κοντά στον Κάμπο, τα κατάλοιπα από το τείχος της αρχαίας πόλης Οινόη, που συνέχισε τη ζωή της κατά την Βυζαντινή εποχή με το όνομα Δολύχη. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Κάμπου, γλυπτά, ανάγλυφες επιτύμβιες επιγραφές, αγγεία, ειδώλια, νομίσματα και νεολιθικά εργαλεία. Στην περιοχή, η εκκλησία της Αγίας Ειρήνης του 11ου αιώνα και κοντά στον Κάμπο, στο χωριό Πηγή, το μοναστήρι της Θεοκτίστης.

Δυτικά από τον Εύδηλο βρίσκεται το Αυλάκι, παραθαλάσσιο χωριό με παραδοσιακά σπίτια και ωραία παραλία. Πιο δυτικά είναι τα δύο γνωστότερα θέρετρα του νησιού, το Γιαλισκάρι, με το λιμανάκι του γεμάτο ψαροκάικα, και ο Αρμενιστής, σε γραφικό όρμο. Θαυμάσιες αμμουδιές, όπως η Μεσακτή, ανάμεσά τους, και το Λιβάδι.
Κοντά είναι το πευκοδάσος του Αρμενιστή και βορειοδυτικά ο Νάς, σε ωραίο καταπράσινο περιβάλλον που προσφέρεται για κατασκήνωση. Στον όρμο του καταλήγει το φαράγγι του ποταμού Χάλαρη. Εδώ βρισκόταν το αρχαίο λιμάνι, όπως θυμίζουν τμήματα από την προκυμαία, καθώς και το φημισμένο ιερό όπου λατρευόταν η Ταυροπόλος Άρτεμις, από το οποίο σώζονται λίγα κατάλοιπα. Νότια, στην δυτική ακτή, είναι το μοναστήρι Μαυριανού.

Από την βόρεια ακτή πηγαίνουμε στη νοτιοδυτική πλευρά της Ικαρίας, μία από τις ωραιότερες περιοχές του βουνού Αθέρας, με επίκεντρο το οροπέδιο Ράχες, όπου μας υποδέχεται το γραφικό παραδοσιακό κεφαλοχώρι Χριστός. Γύρω διάσπαρτοι μικροί οικισμοί, όπως ο Προφήτης Ηλίας, ο Άγιος Πολύκαρπος, οι Καστανιές, οι Καρυδιές, οι Κουνιάδοι, ο Νάνουρας, οι Βρακάδες, η Λαγκάδα, το Πέζι.

Παντού φυσικές ομορφιές, δάση από πεύκα και καστανιές, αλλά και αμπελώνες που δίνουν το θαυμάσιο μαύρο μπρούσκο κρασί της Ικαρίας. Μετά τον Χριστό, σε καταπράσινη περιοχή με εξαιρετική θέα, βρίσκεται το μοναστήρι της Παναγίας του Μουντέ του 13ου αιώνα με τοιχογραφίες και παλιές εικόνες. Σε υψόμετρο 900 μ απλώνεται το δάσος του Ράντη σε έκταση 16 τ χλμ με σπάνια είδη μεσογειακής βλάστησης. Νότια από το Πέζι, σε μικρή απόσταση, είναι το Καρκινάγρι, στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού.

Τα ιαματικά λουτρά

Η Ικαρία είναι ένας από τους σημαντικότερους προορισμούς θεραπευτικού τουρισμού στην Ελλάδα. Οι ιαματικές πηγές της, ραδιούχες με διαφορετική περιεκτικότητα καθεμία και θερμές, έχουν θεραπευτικές ιδιότητες για πολλές παθήσεις και αποτελούν πόλο έλξης για όσους θέλουν να συνδυάσουν τις διακοπές με θεραπεία.
Οι θερμοπηγές της Ικαρίας ήταν γνωστές από την αρχαιότητα, όπως δείχνουν τα κατάλοιπα από τις λουτρικές εγκαταστάσεις στην αρχαία πόλη Θέρμαι, κοντά στα σημερινά Θέρμα. Λουτρά κατασκευάστηκαν επίσης την Βυζαντινή εποχή για τα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας και υψηλούς αξιωματούχους.

Οι πηγές βρίσκονται κυρίως στις νοτιοανατολικές ακτές γύρω από τον Άγιο Κήρυκο.
Άγιος Κήρυκος: Μουσταφά-Λίτζα (Ασκληπιός), Κάτω Λουμακιά, Κλεφτολίμανο.
Θέρμα: Σπήλαιο, Παμφίλη, Κράτσα, Απόλλων, Άρτεμις, Πατερό, Ξενοδοχείο Απόλλων, Χαλασμένα.
Λευκάδα-Ξυλοσύρτης: Χλιό-Θερμό, Θερμό.
Ξυλοσύρτης: Αθάνατο Νερό.
Αγία Κυριακή-Αρμυρίδα.
Οι σημαντικότερες είναι πέντε πηγές στα Θέρμα (Σπήλαιο, Παμφίλη, Κράτσα, Απόλλων, Άρτεμις), η πηγή Μουσταφά-Λίτζα στον Άγιο Κήρυκο και οι πηγές στη Λευκάδα περίπου 2 χλμ δυτικά από τον Άγιο Κήρυκο. Η πηγή της Αγίας Κυριακής είναι στην βορειοανατολική ακτή.

Οι πηγές της Ικαρίας ανήκουν στις υπέρθερμες ραδιενεργές αλυπηγές, κοντά στην θάλασσα, δηλαδή, από την οποία αναβλύζουν. Η θερμοκρασία τους είναι από 31 μέχρι 58 βαθμούς Κελσίου και η περιεκτικότητά τους σε ραδόνιο κυμαίνεται ανάλογα με την γεωλογική διαδρομή του νερού.
Οι πηγές Σπήλαιο στα Θέρμα και Θερμό στη Λευκάδα είναι ασθενείς ραδιενεργές, οι πηγές Παμφίλη στα Θέρμα, Χλιό-Θερμό στη Λευκάδα και Αγία Κυριακή είναι μέτριες ραδιενεργές και οι πηγές Μουσταφά στον Άγιο Κήρυκο και Κράτσα, Απόλλων και Άρτεμις στα Θέρμα είναι ισχυρές ραδιενεργές.
Τα νερά θεωρούνται κατάλληλα για την θεραπεία πολλών παθήσεων, όπως ρευματισμοί, παραμορφωτική αρθρίτιδα, ουρική αρθρίτιδα, νευροπάθειες, γυναικολογικές παθήσεις, διαταραχές των ενδοκρινών αδένων, ορισμένες περιπτώσεις ανωμαλιών του κυκλοφορικού συστήματος, διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος και δερματικές παθήσεις.

Νότια ακτή, νοτιοδυτικά από τον Άγιο Κήρυκο: Άγιος Κήρυκος, Λευκάδα, Σκέψη, Τσουκαλά, Ξυλοσύρτης, Έξω Πλαγιά, Μαγγανίτης (Φυρόδη, Γιαλός), Τραπάλου, Καρκινάγρι.
Νότια ακτή, βορειοανατολικά από τον Άγιο Κήρυκο: Πριόνι, Θέρμα, Νεάλια, Νυφί, Ανεφάντι, Κεραμέ, Γλυφάδι.
Ανατολική ακτή: Φάρος, Ατσιπάδες, Ιερό, Άι Γιώργης.
Βόρεια ακτή: Κιόνι, Αυγολυμί, Φύτεμα, Άρης (Καραβόσταμο), Κεραμέ, Κυπαρίσσι, Κάμπος, Αυλάκι, Γιαλισκάρι, Μεσακτή, Λιβάδι, Αρμενιστής, Νας.

Δραστηριότητες

Ψάρεμα, γουίντσερφινγκ, ιστιοπλοΐα, καταδύσεις.
Πεζοπορία, ποδηλασία, ποδήλατο βουνού, αναρρίχηση.

Εκδηλώσεις

Πασίγνωστος είναι ο παραδοσιακός Ικαριώτικος χορός, που χορεύεται βέβαια στα τοπικά πανηγύρια της Ικαρίας, τα οποία οργανώνονται με την εθελοντική συμμετοχή των κατοίκων κάθε χωριού. Οι κάτοικοι μαγειρεύουν βραστό ή ψητό κατσίκι και άλλα εδέσματα και οι ίδιοι σερβίρουν. Κυρίαρχο όργανο της ορχήστρας είναι το βιολί.
Με ξεχωριστό τρόπο γιορτάζεται στις 17 Ιουλίου η επέτειος για την απελευθέρωση του νησιού από τους Τούρκους στον Άγιο Κήρυκο και τον Εύδηλο. Την ίδια ημέρα, γιορτή της Αγίας Μαρίνας, γίνεται μεγάλο πανηγύρι στο χωριό Αρέθουσα.
Άλλα πανηγύρια:
5 Μαΐου, Αγία Ειρήνη, Κάμπος // Ιούνιος, του Αγίου Πνεύματος, Καστανιές // Ανάληψη, Αρμενιστής // 24 Ιουνίου, Άγιος Ιωάννης, Χριστός // 29 Ιουνίου, Άγιοι Πέτρος και Παύλος, Στελί // 30 Ιουνίου, Άγιοι Απόστολοι, Πέζι // 1 Ιουλίου, Άγιοι Ανάργυροι, Θέρμα, Καραβόσταμο // 7 Ιουλίου, Αγία Κυριακή, Φλες (Εύδηλος) // 15 Ιουλίου, Άγιος Κήρυκος, Έξω Πλαγιά // 17 Ιουλίου, Αγία Μαρίνα, Άγιος Κήρυκος, Αρέθουσα, Καταφύγι // 20 Ιουλίου, Προφήτη Ηλίας, Κοσοίκια, Πηγή και άλλα χωριά // 26 Ιουλίου, Αγία Παρασκευή, Φάρος, Ξυλοσύρτης, Καρκινάγρι, Καραβόσταμο // 27 Ιουλίου, Άγιος Παντελεήμονας, Άγιος Κήρυκος // 6 Αυγούστου, Μεταμόρφωση, Χριστός, Κάλαμος // 15 Αυγούστου, Παναγία, Άγιος Κήρυκος, Περδίκι, Ακαμάτρα, Γιαλισκάρι, Χριστός.

Τοπική κουζίνα

Ψάρια, θαλασσινά, ντόπιο κατσίκι γεμιστό με ρύζι και μυρωδικά, σουφικό (μίγμα λαχανικών), κολοκυθοκεφτέδες, ντοματοκεφτέδες, ρεβυθοκεφτέδες, χορτόπιτες, τυροπιτάκια με καθούρα (ντόπιο τυρί).

Τοπικά προϊόντα

Ξηρό μαύρο-κόκκινο κρασί (υψηλού αλκοολικού βαθμού), άλλα κρασιά, κατσίκι, καθούρα (ντόπιο λευκό κατσικίσιο τυρί), κολοκάσι (γλυκοπατάτα), ελαιόλαδο, μέλι, γλυκά του κουταλιού, βότανα.

Gallery φωτογραφιών

Sounio

Ο καιρός τώρα