Χαλαρές διακοπές στην φύση

Σκύρος

Σκύρος! Το νοτιότερο νησί των Βόρειων Σποράδων, κοντά στην ανατολική ακτή της Εύβοιας. Φωτεινή και ήρεμη, με ωραία φύση και πολλές παραλίες, πασίγνωστη για τη λαϊκή τέχνη της, ιδιαίτερα την ξυλοτεχνία, και για τη ράτσα των μικρόσωμων αλόγων, που ζουν μόνον εκεί.
Ωραίο ταξίδι, παραδοσιακός τόπος και προοπτικές για καλές και χαλαρές διακοπές. Σε λιγότερο από δύο ώρες με το πλοίο από την Κύμη της Εύβοιας.

Γεωγραφία

Η Σκύρος βρίσκεται 22 νμ βορειοανατολικά από το λιμάνι της Κύμης και την ανατολική ακτή της Εύβοιας. Είναι το νοτιότερο και μεγαλύτερο νησί των Βόρειων Σποράδων με έκταση 209 τχλμ, μήκος 28 χλμ και πλάτος 12 χλμ.
Έχει σχήμα μακρόστενο από τα βορειοδυτικά προς τα νοτιοανατολικά. Ένας μεγάλος όρμος στο μέσο της δυτικής ακτής, όπου βρίσκεται το λιμάνι Λιναριά, μπαίνει βαθιά στη στεριά, που στενεύει και χωρίζει το νησί σε δύο τμήματα.
Το νοτιοανατολικό τμήμα είναι ορεινό και θυμίζει τη Νότια Εύβοια και τις Κυκλάδες. Σ’ αυτό βρίσκεται η υψηλότερη κορυφή Κόχυλας στα 792μ, το Βουνό, όπως το λένε οι ντόπιοι. Άλλες κορυφές είναι το Κουμάρι, οι Πυριώνες και ο Φανόφτης. Το Βουνό ανήκει στις προστατευόμενες περιοχές του δικτύου NATURA 2000.
Το βορειοδυτικό τμήμα είναι πευκόφυτο και θυμίζει τις άλλες Βόρειες Σποράδες. Σ΄αυτό μόνο μια κορυφή, ο Όλυμπος, είναι πάνω από τα 400μ. Στην ανατολική ακτή του βόρειου τμήματος βρίσκεται η πρωτεύουσα Χώρα βλέποντας το Αιγαίο.
Η ακτογραμμή έχει μήκος 130 χλμ. Στην ανατολική και την βορειοανατολική πλευρά υπάρχουν λίγοι όρμοι και οι ακτές είναι ψηλές και βραχώδεις. Μεγάλες παραλίες σχηματίζονται στο μέσο της ανατολικής ακτής, κοντά στην Χώρα. Στην δυτική και τη νοτιοδυτική πλευρά οι ακτές είναι δαντελωτές με πολλά ακρωτήρια, όρμους και ωραίες παραλίες – πιο ερημικές στην βόρεια πλευρά. Μεγαλύτεροι είναι οι όρμοι της Καλογριάς, του Πεύκου, του Αγίου Νικολάου και του Τριστόμου.

Κοντά στην δυτική ακτή υπάρχουν πολλά νησάκια. Πιο γνωστά είναι η Σκυροπούλα και το Σαρακηνό.
Πιο μακριά, δυτικά από τη Λιναριά, είναι η Σκυροπούλα ή Σκυρόπουλο, με έκταση 3,8 τχλμ, ύψος 163μ, βραχώδεις ακτές και σχήμα κυκλικό με διάμετρο 2,5 χλμ. Ανάμεσα σ’ αυτήν και την ακτή της Σκύρου είναι η βραχονησίδα Ρήνεια ή Ερηνιά, με μήκος 1,7 χλμ, πλάτος 500μ και ύψος 22μ.
Μπροστά από τη Λιναριά βρίσκεται η μακρόστενη Βαλάξα, με έκταση 5 τχλμ, μήκος 5 χλμ, πλάτος 1,5 χλμ και ύψος 219μ. Βορειότερα είναι η μικρή βραχονησίδα Κούλουρη και άλλα μικρότερα νησάκια κοντά στην ακτή και ακόμη βορειότερα η Καλόγρια με μήκος 550μ και πλάτος 350μ. Απέναντι από το βόρειο ακρωτήριο Αλώνι βρίσκονται τα νησάκια Νότιο Πόδι και Βόρειο Πόδι.
Στη νότια ακτή, στην είσοδο του όρμου Τρεις Μπούκες, είναι το μικρό Πλατύ ή Πλατειά με μήκος 1,3 χλμ πλάτος 450μ και ύψος 38μ και το μεγαλύτερο Σαρακηνό ή Σαρακήνικο με έκταση 3,5 τχλμ, μήκος 2,7 χλμ, πλάτος 1,6 χλμ, ύψος 131μ και με την ωραία παραλία Γλυφάδα, όπου πηγαίνουν σκάφη από τη Λιναριά.

Άφιξη

Στην Σκύρο πηγαίνουμε ακτοπλοϊκώς και αεροπορικώς. Το λιμάνι Λιναριά βρίσκεται στη δυτική ακτή και το αεροδρόμιο στην βόρεια πλευρά.

Η ακτοπλοϊκή συγκοινωνία γίνεται από το λιμάνι της Κύμης στην ανατολική ακτή της Εύβοιας με το πλοίο «Αχιλλέας» της Ναυτικής Εταιρείας Σκύρου, που έχουν ιδρύσει οι Σκυριανοί, με αποτέλεσμα ο ναύλος να διατηρείται σε λογικά επίπεδα. Το ταξίδι διαρκεί μία ώρα και σαρανταπέντε λεπτά.
Τον χειμώνα γίνεται ένα δρομολόγιο «πήγαινε έλα» κάθε μέρα, ενώ από την άνοιξη και μετά γίνονται συχνά δύο δρομολόγια καθημερινά. Το λιμάνι της Κύμης συνδέεται με λεωφορεία με την Χαλκίδα (δύο ώρες) και την Αθήνα (τρεις ώρες).

Το αεροδρόμιο λειτουργεί στην στρατιωτική αεροπορική βάση, στην περιοχή Τραχύ, 17 χλμ βόρεια από την Χώρα. Η μεταφορά γίνεται με ταξί.
Προβλέπονται τρία δρομολόγια την εβδομάδα από και προς την Αθήνα και τρία δρομολόγια από και προς την Θεσσαλονίκη.

Στην Σκύρο, λεωφορείο συνδέει τακτικά το λιμάνι Λιναριά με την πρωτεύουσα Χώρα και τους γειτονικούς της παραθαλάσσιους οικισμούς Μαγαζιά και Μώλος, με τους οποίους αποτελεί πλέον σχεδόν ενιαίο οικιστικό σύνολο.
Τουριστικά γραφεία οργανώνουν εκδρομές, ενώ υπάρχουν μερικά ταξί. Μπορούμε, επίσης, να νοικιάσουμε αυτοκίνητο, μοτοποδήλατο ή βάρκα.
Το οδικό δίκτυο καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του νησιού. Κύριος άξονας είναι ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος Λιναριά – Ασπούς – Χώρα (11χλμ). Από την Χώρα ένας δρόμος οδηγεί προς βορρά στο αεροδρόμιο, συνεχίζεται δυτικά ακολουθώντας την ακτή, φτάνει στην Ατσίτσα και από κει ξαναβρίσκει τον κεντρικό οδικό άξονα.
Ο Ασπούς συνδέεται με το Αχίλλι, το Καλικρί και τον όρμο της Καλαμίτσας. Ένας άλλος παραλιακός δρόμος συνδέει τη Λιναριά με την Καλαμίτσα. Από εκεί συνεχίζεται στο νότιο τμήμα του νησιού φτάνοντας στον όρμο Τρεις Μπούκες και μετά στον φάρο, στη νοτιοανατολική άκρη της Σκύρου. Διακλαδώσεις οδηγούν στον Κόχυλα, το υψηλότερο βουνό του νησιού, και το οροπέδιο του Άρι, φυσικό βιότοπο για τα σκυριανά αλογάκια.
Το καλοκαίρι καΐκια κάνουν καθημερινά εκδρομές από τη Λιναριά στην θαυμάσια παραλία Γλυφάδα στο νησάκι Σαρακηνό και σε θαλασσινές σπηλιές.

Διαμονή

Περισσότερες δυνατότητες για διαμονή – ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα διαμερίσματα και δωμάτια – υπάρχουν στην Χώρα και τις γειτονικές παραλιακές περιοχές Μώλος, Μαγαζιά, Γυρίσματα, Ασπούς και Αχίλλι.
Μπορούμε να μείνουμε, επίσης, στο λιμάνι Λιναριά και στις περιοχές Καλαμίτσα, Αχερούνες, Πεύκος, Ατσίτσα, Άγιος Πέτρος, Τραχύ, Καλικρί, Λινώ, Κάμπος.
Εστιατόρια και ταβέρνες υπάρχουν σε όλες αυτές τις περιοχές, καθώς και σε άλλα σημεία, όπως τα Πουριά και η Κυρά Παναγιά. Καφετέριες και μπαράκια στην Χώρα, μπιτς μπαρ στα Μαγαζιά, τον Μώλο, το Λινώ και άλλες παραλίες, καφέ μπαρ και ουζερί στη Λιναριά.

Η θάλασσα της Σκύρου είναι πλούσιος ψαρότοπος, κυρίως στην ανατολική ακτή. Εκτός από τα ψάρια η Σκύρος είναι γνωστή για τους αστακούς της. Παντού στο νησί σερβίρεται θαυμάσια αστακομακαρονάδα σε καλές τιμές.
Άλλα σκυριανά εδέσματα, το ντόπιο κατσικάκι στον φούρνο, η φάβα ψημένη σε πήλινο σκεύος στην χόβολη, τα τεροπτάρια (πιτάκια με τραχανά και ρύζι) και οι πίτες με ντόπιο τυρί.
Πολύ γνωστά σκυριανά προϊόντα είναι το μέλι και τα τυριά.

Φημισμένη είναι η λαϊκή τέχνη της Σκύρου (ξυλοτεχνία, ξυλογλυπτική, κεραμική, υφαντική και κεντητική). Πασίγνωστα τα σκυριανά έπιπλα και τα σκυριανά υφαντά. Η κεντητική διακρίνεται ιδιαίτερα στην διακόσμηση του οικιακού ρουχισμού και της λαϊκής σκυριανής φορεσιάς.
Υπάρχουν εργαστήρια και καταστήματα λαϊκής τέχνης (ξυλογλυπτικής, κεραμικής, καλαθοπλεκτικής και ταπητουργίας), κυρίως στην Χώρα.

Η Σκύρος κατοικήθηκε από τη Νεολιθική εποχή. Οι πρώτοι κάτοικοι τα προϊστορικά χρόνια ήταν Κάρες και Πελασγοί. Ακολούθησαν οι Δόλοπες. Τα αρχαία χρόνια το νησί ονομαζόταν Πελασγία, Δολοπία και Νήσος των Μαγνήτων. Είναι συνδεδεμένο με τις μυθολογικές παραδόσεις για τον Θησέα και τον Αχιλλέα.

Ο Θησέας ήρθε στην Σκύρο, όταν διώχθηκε από την Αθήνα. Φιλοξενήθηκε από τον βασιλιά Λυκομήδη, ο οποίος, όταν είδε ότι οι κάτοικοι θαύμαζαν τον Θησέα, φοβήθηκε για τον θρόνο του και τον σκότωσε γκρεμίζοντάς τον από έναν βράχο στον λόφο, όπου είναι χτισμένη η Χώρα.

Η Θέτις έκρυψε στην Σκύρο τον γιο της Αχιλλέα για να μην πάει στον πόλεμο της Τροίας. Τον έντυσε σαν κορίτσι και ο Αχιλλέας έζησε με το όνομα Πύρρα με τις κόρες του βασιλιά Λυκομήδη και απέκτησε με την Διηάνειρα έναν γιο, τον Νεοπτόλεμο. Ήρθε, όμως, ο Οδυσσέας, παριστάνοντας τον περιπλανώμενο έμπορο, και το μόνο κορίτσι που ενδιαφέρθηκε για τα όπλα ήταν η Πύρρα. Έτσι, ανακάλυψε τον Αχιλλέα και έφυγαν για την Τροία από το λιμάνι που λέγεται σήμερα Αχίλλι. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, ο Αχιλλέας ήρθε στην Σκύρο και τη λεηλάτησε για να εκδικηθεί τον θάνατο του Θησέα.

Οι Δόλοπες παρέμειναν κύριοι του νησιού μέχρι το 475 πΧ, όταν διώχθηκαν από τους Αθηναίους υπό τον Κίμωνα. Η Σκύρος έγινε μέλος της Α΄ Αθηναϊκής Συμμαχίας. Το 404 πΧ ήρθαν οι Σπαρτιάτες και μετά το 340 πΧ οι Μακεδόνες. Το 196 πΧ κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους, που την παραχώρησαν στην Αθήνα.
Μετά την προσωρινή κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους το 1204 και την έναρξη της Φραγκοκρατίας στην Ελλάδα, το 1207 ο Βενετός Μάρκος Σανούδος κατέλαβε τις περισσότερες Κυκλάδες ιδρύοντας το Δουκάτο του Αιγαίου με έδρα τη Νάξο. Οι αδελφοί Ανδρέας και Ιερώνυμος Γκίζι κυρίευσαν την Τήνο, τη Μύκονο, την Σκύρο, την Σκόπελο και την Σκιάθο. Ο Ανδρέας έγινε ηγεμόνας στις δύο Κυκλάδες και ο Ιερώνυμος στις τρεις Σποράδες, που μετά το 1275 επανήλθαν στους Βυζαντινούς. Η Σκύρος ήταν ένα από τα νησιά που κατέκτησε κατά τον πόλεμο της Τουρκίας και της Βενετίας το 1537 – 1540 ο αρχιναύαρχος του οθωμανικού στόλου Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσσα.

Το 1915, κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Άγγλος ποιητής Ρούπερτ Μπρουκ πέθανε από ασθένεια σε γαλλικό νοσοκομειακό πλοίο, που παρέπλεε την Σκύρο, και θάφτηκε στην περιοχή Τρεις Μπούκες, στον όρμο Τρίστομο, στη νότια ακτή του νησιού.

Η Σκύρος διατηρεί τις παραδόσεις της. Φημισμένα είναι τα αποκριάτικα έθιμά της, όπως οι «κουδουνάτοι γέροι».

Ξεκινώντας από το λιμάνι, τη Λιναριά, μπορούμε να κάνουμε τον γύρο του βόρειου τμήματος του νησιού με αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα σε λιγότερο από μιάμισι ώρα, αν δεν σταματήσουμε.

Η Λιναριά, στον μεγάλο όρμο στο μέσο της δυτικής ακτής, είναι χαρακτηριστικό νησιώτικο λιμάνι με ταβέρνες, καφετέριες, μπαράκια και κοντινές παραλίες από τη μια και την άλλη πλευρά.

Βόρεια, στο βάθος του όρμου, είναι ο οικισμός Αχερούνες, με δυνατότητες για διαμονή, ταβέρνες και ωραία παραλία με άμμο, ψιλό βότσαλο και ρηχά νερά.

Από την άλλη μεριά, προς το νότο, ένας παραλιακός δρόμος οδηγεί στην Καλαμίτσα, με ενοικιαζόμενα διαμερίσματα και δωμάτια και ταβέρνες. Η μεγάλη παραλία συγκεντρώνει τις προτιμήσεις πολλών παραθεριστών. Από εδώ μπορούμε να πάμε στο νότιο τμήμα του νησιού.

Από τη Λιναριά, ο κύριος, ασφαλτοστρωμένος, δρόμος της Σκύρου κατευθύνεται προς τα ανατολικά. Η πρώτη διακλάδωση προς τα αριστερά οδηγεί στον όρμο Αχερούνες και δύο χιλιόμετρα μετά μια άλλη διακλάδωση στον όρμο του Πεύκου.

Σε περίπου δέκα χιλιόμετρα από το λιμάνι φτάνουμε στην άλλη πλευρά του νησιού, την ανατολική, στον παραλιακό οικισμό Ασπούς με αμμουδιά, δυνατότητες για διαμονή και ταβέρνες. Ένας άλλος δρόμος οδηγεί κοντά, νοτιονατολικά, στο παραλιακό Αχίλλι. Μπορούμε να πάμε επίσης στο Καλικρί και την Καλαμίτσα.

Ο κεντρικός δρόμος ακολουθεί την ακτή προς βορρά και σε μια διασταύρωση από τη μια πλευρά οδηγεί στην Χώρα και από την άλλη στα Μαγαζιά. Προς τα εκεί, στρίβοντας δεξιά φτάνουμε στη μεγαλύτερη παραλία του νησιού και συνεχίζοντας στις άλλες παραλίες αυτής της πλευράς, από τον Μώλο μέχρι τα Γυρίσματα.

Φτάνοντας στην ανατολική ακτή, σε μια στροφή του παραλιακού δρόμου αντικρύζουμε τον λόφο, όπου είναι χτισμένη η Σκύρος ή Χώρα, η πρωτεύουσα της Σκύρου. Το Χωριό, όπως τη λένε οι ντόπιοι. Πανέμορφο τοπίο με το μεσαιωνικό κάστρο στην κορυφή.

Η Χώρα απλώνεται αμφιθεατρικά στην βόρεια και βορειοδυτική πλαγιά του λόφου, σε υψόμετρο 90, βλέποντας προς τα πάνω το κάστρο, προς τα ανατολικά το Αιγαίο Πέλαγος και χαμηλά, στην ακτή, τη μεγάλη παραλία στον Μώλο και τα Μαγαζιά.

Παραδοσιακός οικισμός, θυμίζει την κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική με στενά λιθόστρωτα δρομάκια και μικρά άσπρα σπίτια. Τα περισσότερα μαγαζιά είναι στο κεντρικό καλντερίμι και στην κεντρική πλατεία. Από την πλατεία η Μεγάλη Στράτα, ο κύριος δρόμος, οδηγεί σε μια διασταύρωση. Προς τα αριστερά πηγαίνουμε στην πλατεία Μπρουκ, προς τα δεξιά στο Κάστρο.

Η πλατεία Μπρουκ βρίσκεται στην βόρεια πλευρά. Η καλύτερη ώρα να πάμε προς τα εκεί είναι το απόγευμα για να απολαύσουμε το καταπληκτικό ηλιοβασίλεμα και την υπέροχη θέα στο πέλαγος.
Στην πλατεία υπάρχει ορειχάλκινο άγαλμα αφιερωμένο στη μνήμη του Άγγλου ποιητή Ρούπερτ Μπρουκ, που πέθανε εν πλω σε γαλλικό νοσοκομειακό πλοίο το 1915, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και είναι θαμένος στη νότια ακτή, στις Τρεις Μπούκες.
Κοντά στην πλατεία είναι το Αρχαιολογικό Μουσείο, με ευρήματα από την πρωτοελλαδική μέχρι τη ρωμαϊκή εποχή. Αποτελείται από δύο ισόγειες αίθουσες και μια σκεπαστή στοά.

Στο βορειοανατολικό άκρο της Χώρας βρίσκεται το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Μάνου Φαλτάιτς, σε παλιό αρχοντικό χτισμένο πάνω στον Παλαιόπυργο, τον μεγαλύτερο πύργο των αρχαίων Πελασγικών τειχών της περιοχής. Είναι ένα από τα πρώτα λαογραφικά μουσεία της Ελλάδας. Ιδρύθηκε από τον Μάνο Φαλτάιτς το 1964 και περιλαμβάνει τρεις λαογραφικές-ιστορικές συλλογές.

Στην πρώτη, παρουσιάζονται η ιστορία και ο παραδοσιακός πολιτισμός του νησιού από τη μεταβυζαντινή μέχρι τη νεώτερη εποχή. Στην δεύτερη, η παραδοσιακή οικονομία του ελληνικού χώρου με 3.000 αντικείμενα και εργαλεία. Και στην τρίτη, σπάνιες εκδόσεις από τον 16ο αιώνα και μετά και ιστορικά έγγραφα από τα βυζαντινά μέχρι τα νεώτερα χρόνια. Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει η αναπαράσταση ενός πλήρως επιπλωμένου σκυριανού σπιτιού, όπου βλέπουμε σκαλιστές κασέλες, υφαντά, κεραμικά, παραδοσιακές φορεσιές, αγροτικά εργαλεία και άλλα.

Στο κάστρο, στην κορυφή του λόφου, υπάρχουν ερείπια οχυρώσεων και της εκκλησίας της Κοίμησης της Θεοτόκου, που χτίστηκε το 895 και καταστράφηκε από σεισμό τον 19ο αιώνα. Στην είσοδο είναι η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου. Κατά την παράδοση, στην θέση Σπηλιά Ανδριώτη ο βασιλιάς Λυκομήδης γκρέμισε τον Θησέα.

Το κάστρο χτίστηκε την Βυζαντινή εποχή στην θέση της αρχαίας ακρόπολης. Κοντά είναι το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου του Σκυριανού, με την ομώνυμη ωραία εκκλησία. Ένας θρύλος λέει ότι, την εποχή της εικονομαχίας στο Βυζάντιο, η εικόνα του Αγίου Γεωγίου βγήκε στις ακτές της Σκύρου.
Το 958, όταν ο Νικηφόρος Φωκάς εξεστράτευσε για να απελευθερώσει την Κρήτη από τους Σαρακηνούς, ο Βυζαντινός στόλος σταμάτησε στην Σκύρο λόγω κακοκαιρίας. Μαζί ήταν ο Όσιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης. Ο αυτοκράτορας του υποσχέθηκε ότι, αν νικήσει, θα του παραχωρήσει γη στην Σκύρο για να χτίσει μοναστήρι. Έτσι έγινε. Το μοναστήρι ήταν έτοιμο το 963.

Κοντά στην Χώρα βρίσκονται οι παραλιακοί οικισμοί Μαγαζιά ή Γιαλός και Μώλος ή Σκάλα. Μαζί με την Χώρα, αποτελούν σήμερα σχεδόν ενιαίο οικιστικό σύνολο.
Ένα δίκτυο δρόμων οδηγεί από τη μια στην άλλη πλευρά. Μπορούμε να πάμε με το λεωφορείο, αλλά και με τα πόδια από την Χώρα παίρνοντας το δρομάκι που αρχίζει στην βορειοανατολική πλευρά της, κατεβαίνοντας πρώτα τα πλατιά σκαλοπάτια.

Είναι η πιο ανεπτυγμένη τουριστικά περιοχή της Σκύρου. Στα Μαγαζιά – και στη συνέχεια στον Μώλο – απλώνεται η μεγαλύτερη και πιο κοσμική παραλία του νησιού, οργανωμένη σε ένα τμήμα με ξαπλώστρες, ομπρέλες και θαλάσσια σπορ. Αμμουδιά, ταβέρνες και μπιτς μπαρ.

Ο παραλιακός δρόμος οδηγεί πιο βόρεια στα Γυρίσματα, ωραία παραθαλάσσια περιοχή, με αμμουδερή παραλία ένα χιλιόμετρο μήκος. Δυνατότητες και εδώ για διαμονή, φαγητό και αναψυχή.

Πριν φτάσουμε στα Γυρίσματα, συναντάμε την τοποθεσία Πουριά σε μια μικρή χερσόνησο, μία από τις πιο εντυπωσιακές φυσικές περιοχές της Σκύρου. Το έδαφος αποτελείται από μαλακό πωρόλιθο και κοντά στην θάλασσα φαίνονται ακόμη λαξευμένα ίχνη από ένα αρχαίο λατομείο που υπήρχε εκεί. Σε έναν βράχο είναι λαξευμένο ένα μικρό εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο. Ίσα ίσα χωράει δύο τρία άτομα.

Σε μικρή απόσταση, ένας μεγάλος βράχος με στενή βάση σχηματίζει ένα πέτρινο μανιτάρι. Είναι ένα από τα πιο φωτογραφημένα μέρη της Σκύρου. Ένα μικρό βραχόνησο, με ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο Ερμόλαο, συμπληρώνει το υπέροχο τοπίο.

Από την Χώρα ο δρόμος προς την βόρεια πλευρά της Σκύρου οδηγεί στο αεροδρόμιο, αλλά και σε ωραίες παραλίες σε πευκόφυτο περιβάλλον.
Στην πρώτη διασταύρωση, η διακλάδωση δεξιά μας φέρνει στην ανατολική ακτή, όπου απλώνεται η μεγάλη παραλία Καρεφλού, απομονωμένη, με ωραία θάλασσα.

Συνεχίζοντας, φτάνουμε στο Τραχύ, όπου βρίσκεται το αεροδρόμιο. Ένας δρόμος οδηγεί στο Παλαμάρι, μια άλλη ωραία παραλία, ήσυχη, με αμμουδιά. Στην περιοχή έχουν ανακαλυφθεί ίχνη προϊστορικού οικισμού.
Μετά το Τραχύ, ένας χωματόδρομος πηγαίνει στην βόρεια ακτή, όπου υπάρχουν γραφικές ερημικές παραλίες. Πιο γνωστή, η Θεοτόκος.

Συνεχίζοντας προς την δυτική ακτή, φτάνουμε στον όρμο του Αγίου Πέτρου, μία από τις ωραιότερες περιοχές του νησιού, με ωραία αμμουδιά, τριγυρισμένη από πεύκα και κέδρους. Λίγο νοτιότερα, μπορούμε να πάμε με τα πόδια στον πανέμορφο όρμο της Αγαλίπας με δύο παραλίες, μια μικρή και μια μεγάλη.

Ακόμη πιο νότια, ο δρόμος οδηγεί σε έναν άλλο ωραίο όρμο γεμάτο πεύκα. Είναι η περιοχή Κυρά Παναγιά, με ωραία αμμουδιά και ρηχά νερά. Έχει ήδη ανακαλυφθεί από τους λάτρεις του κάμπινγκ.
Κοντά, σε θαυμάσιο τοπίο, βρίσκεται ο παραθαλάσσιος οικισμός Ατσίτσα, με ενοικιαζόμενα δωμάτια και ταβέρνες. Η μικρή παραλία, με βότσαλο και άμμο, είναι από τις πιο ωραίες και γραφικές του νησιού.

Από την Ατσίτσα ο δρόμος στρέφεται προς το εσωτερικό. Μία διακλάδωση δεξιά μας φέρνει πάλι στην δυτική ακτή, στον όρμο του Αγίου Φωκά, με μικρή ωραία αμμουδιά και δυνατότητες για φαγητό. Ένα στενό μονοπάτι πάνω από την παραλία οδηγεί σε μια άλλη μαγευτική αμμουδιά.

Επιστρέφοντας στον κεντρικό δρόμο προς το νότο ανηφορίζουμε σε έναν πευκόφυτο λόφο. Αν κάνουμε μια στάση στην τοποθεσία Μάρμαρο, όπου υπάρχει ένα εκκλησάκι, έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε την θέα προς τον όρμο του Πεύκου, όπου πηγαίνουμε παίρνοντας την επόμενη διακλάδωση. Είναι από τις πιο γραφικές περιοχές, με ωραία αμμουδιά και ένα λιμανάκι, καλό καταφύγιο για σκάφη αναψυχής.
Επιστρέφοντας στον κεντρικό δρόμο, είμαστε κοντά στις Αχερούνες και τη Λιναριά, ολοκληρώνοντας τον γύρο της βόρειας Σκύρου.

Η νότια Σκύρος

Από τη Λιναριά ένας παραλιακός δρόμος οδηγεί στο τουριστικό θέρετρο Καλαμίτσα. Από εδώ μπορούμε να συνεχίσουμε για να γνωρίσουμε τη νότια Σκύρο, το Βουνό, όπως λένε οι ντόπιοι την περιοχή, όπου κυριαρχεί ο Κόχυλας, η ψηλότερη κορυφή του νησιού.

Ο χωματόδρομος ακολουθεί την δυτική ακτή προς νότο οδηγώντας σε πιο ερημικές και άγριες παραλίες. Πιό γνωστές είναι πρώτα το Νύφι και μετά η Κολυμπάδα, με παχιά άμμο και λευκά βότσαλα.
Από την Κολυμπάδα πηγαίνουμε στις Τρεις Μπούκες, στον μεγάλο όρμο της νότιας ακτής. Στην ανατολική πλευρά είναι ο τάφος του Άγγλου ποιητή Ρούπερτ Μπρουκ. Από τις Τρεις Μπούκες ο χωματόδρομος στρέφεται ανατολικά οδηγώντας στην κορυφή Φανόφτης και στον φάρο, στη νοτιοανατολική άκρη του νησιού.

Στην είσοδο του όρμου βρίσκονται τα νησάκια Πλατειά και Σαρακηνό. Το Σαρακηνό είναι το μεγαλύτερο. Στη νότια ακτή του, προς το πέλαγος, σχηματίζεται η υπέροχη παραλία Γλυφάδα, με ψιλή λευκή άμμο και τυρκουάζ νερά, όπου πηγαίνουμε με σκάφος από τη Λιναριά.
Η εκδρομή συνδυάζεται με την επίσκεψη σε θαλασσινές σπηλιές, όπως η Διατρυπητή, όπου, όπως λέει το όνομά της, η βάρκα μπαίνει από τη μια πλευρά και βγαίνει από την άλλη. Η περιοχή Σπηλιές είναι στην ανατολική ακτή της Σκύρου.

Τα σκυριανά αλογάκια

Διακλαδώσεις του χωματόδρομου από την Κολυμπάδα προς τις Τρεις Μπούκες και τον Φανόφτη οδηγούν στο βουνό Κόχυλας και το οροπέδιο του Άρι, όπου είναι πολύ πιθανό να συναντήσουμε κάποια αγέλη από τα περίφημα σκυριανά αλογάκια.
Τα σκυριανά αλογάκια, μικρόσωμα με ένα μέτρο ύψος, είναι σπάνια φυλή αλόγων της Ελλάδας από την αρχαιότητα. Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για την καταγωγή τους. Μοιάζουν, πάντως, πολύ με τα άλογα της ζωοφόρου του Παρθενώνα. Τον 5ο αιώνα πΧ η Σκύρος ήταν υπό την κυριαρχία της Αθήνας.
Τα σκυριανά αλογάκια είναι προστατευόμενο είδος. Η Ένωση Μικρόσωμης Φυλής Αλόγων Σκύρου φροντίζει για την διάσωση και την ανάπτυξή τους. Από τα 220 που ζουν σήμερα στην Ελλάδα, τα 120 είναι στην Σκύρο και τα υπόλοιπα στην Κέρκυρα και στο αγρόκτημα του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης.
Η περιοχή Βουνό στη νότια Σκύρο είναι ο φυσικός τους βιότοπος, όπου κυκλοφορούν ελεύθερα. Ζουν επίσης σε ιδιωτικά αγροκτήματα, όπου τα παιδιά μπορούν να τα ιππεύσουν.

Άλμπουμ Φωτογραφιών

Η Χώρα

Τα βουνά της Σκύρου

Περίπατος στη Xώρα

Υπέροχες παραλίες

Ο καιρός τώρα