Το λίκνο του Μινωικού Πολιτισμού!

Κνωσός

Ένας από τυς σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους στην Ελλάδα και στην Μεσόγειο. Βρίσκεται περίπου 6χλμ νότια του Ηρακλείου στην Κρήτη. Η περιοχή ανακαλύφθηκε το 1878 από τον Μίνωα Καλοκαιρινό. Οι ανασκαφές στην Κνωσό ξεκίνησαν το 1900 από τον Άγγλο αρχαιολόγο Sir Arthur Evans και συνεχίστηκαν για 35 χρόνια. Το ανάκτορο ανασκάφηκε και αποκαταστάθηκε εν μέρει, υπό τη διεύθυνση του ίδιου του Evans. Το μέγεθός του παλατιού και του αρχαιλογικού χώρου γενικότερα ξεπέρασε κατά πολύ τις αρχικές προσδοκίες του Evans. Το ίδιο συνέβη και με την ανακάλυψη δύο αρχαίων γραφών, τις οποίες ονόμασε Γραμμική Α και Γραμμική Β, για να διακρίνει τα κείμενα τους από τα εικονογράμματα. Από τη διαστρωμάτωση του παλατιού ο Evans ανέπτυξε de novo μια αρχαιολογική έννοια του πολιτισμού που χρησιμοποιείται έως και σήμερα και την οποία ονόμασε Μινωική.

Το ανάκτορο της Κνωσού ήταν το τελετουργικό και πολιτικό κέντρο του Μινωικού πολιτισμού. Eίχε την μορφή ενός λαβύρινθου από εργαστήρια, χώρους διαμονής και αποθήκες γύρω και κοντά σε μία κεντρική πλατεία. Μια προσέγγιση για το πως ήταν το παλάτι, προέρχεται από ορισμένες τοιχογραφίες της Εποχής του Χαλκού του ανακτόρου, όπως επίσης και από διακοσμητικά θέματα των κεραμικών και των σφραγίδων. Το ανάκτορο εγκαταλείφθηκε περί τα τέλη της Ύστερης Εποχής του Χαλκού. Η αιτία της εγκατάλειψης δεν είναι βέβαιη, αλλά πιθανότητα συνέβη μετά από μία, από τις πολλές φυσικές καταστροφές που έπληξαν το παλάτι. Σε άμεση γειτνίαση με την αρχαία Κνωσσό, ιδρύθηκαν μία ελληνιστική και μία ρωμαϊκή αποικία. Ο πληθυσμός μετατοπίστηκε στη νέα πόλη του Χάνδακα (το σημερινό Ηράκλειο), κατά τη διάρκεια του 9ου αιώνα μ.Χ.. Μέχρι τον 13ο αιώνα, η τοποθεσία ονομαζόταν Μακρύτειχος. Σήμερα, το όνομα Κνωσσός χρησιμοποιείται μόνο για τον αρχαιολογικό χώρο που βρίσκεται τώρα στα αναπτυσσόμενα προάστια του Ηρακλείου. Κατά την πρώτη περίοδο γύρω στο 2000 π.Χ., ο πληθυσμός της αστικής περιοχής είχε περίπου 18.000 κατοίκους. Στην ακμή του Μινωικού πολιτισμού, λίγο μετά το 1700 π.Χ., το Παλάτι και οι χώροι πέριξ της πόλης είχαν πληθυσμό περίπου 100.000 κατοίκων.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Μίνωας κατοίκησε στα ανάκτορα της Κνωσού. Ο Δαίδαλος κατασκεύασε ένα λαβύρινθο στον οποίο βρισκόταν ο Μινώταυρος, ένα πλάσμα που είχε σώμα ανθρώπου και κεφάλι ταύρου. Ο Μινώταυρος τελικά σκοτώθηκε από τον Αθηναίο ήρωα Θησέα. Ο Δαίδαλος είχε τόση πανουργία που κατασκεύασε κατά τέτοιο τρόπο τον λαβύρινθο ώστε κανείς δεν θα μπορούσε να ξεφύγει.Μόνο ο Θησέας με τη βοήθεια της Αριάδνης, η οποία του έδωσε ένα κουβάρι νήματος, μπόρεσε να βρει την έξοδο από αυτό το δαιδαλώδες κτίσμα.

Το ανάκτορο χτίστηκε σταδιακά μεταξύ 1700 και 1400 π.Χ., με περιοδικές ανακατασκευές. Τα κτίσματα που υπάρχουν σήμερα στον χώρο ανήκουν κυρίως στην τελευταία περίοδο κατοίκησης. Το παλάτι διέθετε 1300 δωμάτια, όλα συνδεόμενα με διαδρόμους διαφόρων μεγεθών και κατευθύνσεων. Τα 24 τετρ.χλμ του παλατιού περιλαμβάνονουν επίσης ένα θέατρο, κύριες εισόδους προσανατολισμένες σε κάθε ένα από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και εκτεταμένες αποθήκες. Μέσα στις αποθήκες υπήρχαν μεγάλα πήλινα δοχεία που διατηρούνταν ελιές, δημητριακά, αποξηραμένα ψάρια και τα φασόλια. Επίσης ανακαλύφθηκαν στοιχεία που αναφέρουν την ύπαρξη μύλων σιτηρών και πρεσσών για παραγωγή λαδιού και κρασιού. Το παλάτι σε ορισμένα σημεία του έχει κατασκευές έως και πέντε ορόφων. Ήταν εφιαδιασμένο με τρία ξεχωριστά συστήματα διαχείρισης νερού. Ένα για την αποθήκευση νερού, ένα για την αποστράγγιση των απορροών, και ένα για την αποχέτευση των λυμάτων. Το ανάκτορο ήταν πολύχρωμο μέρος. Οι τοίχοι και τα πεζοδρόμια επικαλύπτονταν με ελαφρύ κόκκινο που προέρχονταν από το κόκκινο χρώμα της ώχρας. Εντονότερο κόκκινο υπήρχε στις τοιχογραφίες.

Ο καιρός τώρα